...بهانه ها
درباره سایت
آخرین مطالب
- و چشمانت که قهوه زاری بی مرز را تداعی می کنند
- بعد از مدتها
- این روزها که می گذرد...
- آوازی که می شنوی..
- آتش بدون ِ دود نمی شود ، جوان بدون ِ گناه!
- آینه ی کوچک جیبی ات را رو به آسمان بگیر
- امان از راز گمشده ی چشمهات...
- ...
- و چشمانت که قهوه زاری بی مرز را تداعی می کنند..
- ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن..
- بعد از مدتها..
امکانات وب
غیبتت حضور ِ هراس است!بی تو یکی کودک می شوم،گم شده در کوچه های هیولایی جهان!کودکی که از کودکیتنها طعم گنگ ِ شیر مادر با اوست!اُفتان می گذرم از میان آدمیانی که به فرمان عورت ِ خویش پوزار می کشندبه سان ِ سیل آبی که شنا را به آرزویی محال بدل می کند!و من غرق می شوم،غرق می شوم،غرق می شوم...حضورت غیبت هراس است!باز می گردی ُ تمام سیل آب های جهان تبخیر می شوند!با دستانی سرشار از زیتون ُ عسلو چشمانی که قهوه زاری بی مرز را تداعی می کنند!چون کبوتر ِ خیسی،در چال های کنج ِ لبانت بیتوته می کنمو آن کودکعطر ِ
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
...بهانه ها
آ مثل آب، اما آدمی.... دمی ست دل من!
بعد از مدتها..
آمدم بعد از چندین سال دستی به سر و روی این خانه کشیدم.. پُستی را پاک کردم و گشتم دنبال پاک کردنیهای دیگر اما جالب اینجاست که تاثیر او بر این خانه در حد همان یک پستِ دو تا مانده به آخر بود و سکوتی طولانی.. بر خلاف اثرش روی زندگی من..اینها را اینجا مینویسم از ترسِ اینکه مبادا بلاگفا به فکر پاک کردن این خانه ی متروکه بیفتد.. نه اینکه متروکه نباشد اما میایم گاهی در و پنجره ها را باز میکنم.. گرد و خاکها را میتکانم.
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
هان مشو نومید چون واقف نیی از سر غیب باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور.... نمیدونم وقتی تو شرایطی خاص...که موندی چیکار کنی و چیکار نکنی ... که چی در اختیار توئه و چی نیست.... یهو چشمت به این بیت بیفته... بین یه عالم شعر دیگه یهو این شعرو ببینی... این میتونه معنی خاصی داشته باشه یا نه! موندم تو این اسرار غیب پشت پرده که هر دم تازه تر از تازه تری می رسد!!
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
دلم میخواد از حالا شروع کنم نگران نبودن برای باید ها و نباید ها رو تمرین کنم! دلم میخواد کمتر کاری رو انجام بدم که عقلم میگه باید انجام بدی ولی دلم میگه الان حسش نیست! دلم میخواد وقتی دارم با خودم میگم خیلی وقته به فلانی اس ام اس نزدم یا خبری از فلان دوستم نگرفتم یا مدتیه تو وبلاگ بهمانی کامنت نذاشتم یا...... خودمو نگران این حرفا نکنم. میدونید چیه؟ بعضی وقتا آدم دلش با دوستاش هست ... دورادور حواسش باهاشونه اما گاهی ترجیح میده تو سکوت همراهیشون کنه.
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
.... بیا پنجره ها را ببند دستهای مرا ببند و دهان مرا ببند، باز به هر سو که بنگرم تو آوازی خواهی شنید! می گویی چشمهای تو را هم خواهم بست باز به هر چه بیندیشم ، تو آوازی خواهی شنید!... سید علی صالحی پ.ن: اومدم گفتم می خوام یه مدت سکوت کنم و تو سکوتم همراهتون باشم ، اینو نگفته سیستم و مودم و اینترنت و ... دست به دست هم دادن که نه بیام و نه بخونم و نه چیزی بگم! تو این مدت حس کردم خیلی دلم تنگ شده. واسه اینجا..
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
"... خواستن .. بی شک همه می خواستند. در این هیچ بحثی نبود. بحث ، بر سر توانستن بود ؛ و اینکه خواستن ، در عمل، همان توانستن نیست. خواستن، کاری ذهنی ست، و توانستن، کاری عینی. فاصله ی میان این دو ، از میان برداشتنی ست؛ اما نه فقط با تخیلات شیرین ِ خواستن." این روزها در حال خوندن " آتش بدون'>بدون دود " نادر ابراهیمی ام. دارم با خیال آسوده مزه مزه ش می کنم و لذت خوندنش رو با تمام وجودم حس می کنم. اونقدر زندگی ، احساس ، درد ، عشق و ...
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
هرگز هیچ لحظه ای ، عظیم تر از آن لحظه که می آید نیست. لحظه های بزرگ ، می آیند ؛ اما به گذشته نمی روند. هیچ لحظه ی بزرگی متعلق به گورستان نیست.لحظه ها به ما می رسند، ما را در میان می گیرند، اندکی نزد ما درنگ می کنند، اگر لیاقت بهره گیری شرافتمندانه از آنها را داشته باشیم به دادمان می رسند، و اگر نداشته باشیم، طبق قانون طبیعی ِ لحظه های بزرگ، واپس می نشینند - برای مدتها. بُزخو می کنند، تا باز، کی. لحظه های تنومند ِ پربار و بر، نمی گذرند تا نابود شوند.
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
....اما راز ِ چشمت در روزمرگی نگاه های بی خاصیت گم شد و هرچه گفتیم از در بود و هرچه شنیدیم از دیوار...
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
خدایا... چقدر مهربانی کنار دستمان پرپر می زد و آینه نبود تا تبسم خویش را تماشا کنیم!
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
غیبتت حضور ِ هراس است! بی تو یکی کودک می شوم، گم شده در کوچه های هیولایی جهان! کودکی که از کودکی تنها طعم گنگ ِ شیر مادر با اوست! اُفتان می گذرم از میان آدمیانی که به فرمان عورت ِ خویش پوزار می کشند به سان ِ سیل آبی که شنا را به آرزویی محال بدل می کند! و من غرق می شوم، غرق می شوم، غرق می شوم... حضورت غیبت هراس است! باز می گردی ُ تمام سیل آب های جهان تبخیر می شوند! با دستانی سرشار از زیتون ُ عسل و چشمانی که قهوه زاری بی مرز را تداعی می کنند! چون کبوتر ِ
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
عید که آمد فکری برای آسمان ِ تو خواهم کرد... یادم باشد روزهای آخر ِ اسفند ، دستمال ِ خیسی روی ستاره هایت بکشم و گلدانی کنار ماهت بگذارم.... حالا کمی صبر کن... بهار که آمد... فکری برای آسمان تو و سطرهای پنهانی ِ خودم خواهم کرد... آآآه ای سال 88 !! چه هدیه ها که برایم به ارمغان آوردی... فراموشت نخواهم کرد... فکرش را که میکنم میبینم سالی که آخرین روزهایش را زندگی میکنیم، در زندگی شخصی من سال مهمی هست و خواهد بود.
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین
آمدم بعد از چندین سال دستی به سر و روی این خانه کشیدم.. پُستی را پاک کردم و گشتم دنبال پاک کردنیهای دیگر اما جالب اینجاست که تاثیر او بر این خانه در حد همان یک پستِ دو تا مانده به آخر بود و سکوتی طولانی.. بر خلاف اثرش روی زندگی من.. اینها را اینجا مینویسم از ترسِ اینکه مبادا بلاگفا به فکر پاک کردن این خانه ی متروکه بیفتد.. نه اینکه متروکه نباشد اما میایم گاهی در و پنجره ها را باز میکنم.. گرد و خاکها را میتکانم..
برچسب:
نویسنده: سجاد پورحسین