آینه ی کوچک جیبی ات را رو به آسمان بگیر

هرگز هیچ لحظه ای ، عظیم تر از آن لحظه که می آید نیست. لحظه های بزرگ ، می آیند ؛ اما به گذشته نمی روند. هیچ لحظه ی بزرگی متعلق به گورستان نیست.لحظه ها به ما می رسند، ما را در میان می گیرند، اندکی نزد ما درنگ می کنند، اگر لیاقت بهره گیری شرافتمندانه از آنها را داشته باشیم به دادمان می رسند، و اگر نداشته باشیم، طبق قانون طبیعی ِ لحظه های بزرگ، واپس می نشینند - برای مدتها. بُزخو می کنند، تا باز، کی. لحظه های تنومند ِ پربار و بر، نمی گذرند تا نابود شوند.